فونت‌های Decoy؛ تلاشی برای گمراه‌کردن ربات‌های هوش مصنوعی

طراحان و دانشمندان علوم کامپیوتر تایپ‌فیس‌های تازه‌ای با نام Decoy Font توسعه داده‌اند که هدفشان جلوگیری از خزش خودکار ربات‌ها و سرقت نوشته‌های انسانی توسط مدل‌های زبانی بزرگ است. این فونت‌ها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که برای انسان خوانا باشند، اما سامانه‌های خودکار را به اشتباه بیندازند.

بر پایه اطلاعات منتشرشده، روش استتار به‌کاررفته در این فونت‌ها نسخه‌ای مدرن از خطای دیدِ تصاویر ترکیبی است؛ روشی که پژوهشگران ام‌آی‌تی در سال ۲۰۰۷ معرفی کرده بودند. در این شیوه، فونت از دو لایه متن تشکیل می‌شود: یک لایه با خطوط واضح در جلو قرار می‌گیرد و لایه دیگر به‌صورت تار و تیره در پس‌زمینه دیده می‌شود تا خواندن متن برای سامانه‌های خودکار دشوار یا ناممکن شود.

اریک لو، بنیان‌گذار استودیوی میکس‌فونت، گفته است پس از مشاهده تلاش هوش مصنوعی برای خلاصه‌کردن پیام‌های خصوصی او با مادرش، به فکر یافتن راه‌هایی افتاد که امکان برقراری ارتباط را بدون خوانده‌شدن همه‌چیز توسط هوش مصنوعی فراهم کنند. او این تجربه را عاملی برای توجه به نفوذ فناوری‌های خودکار در گفت‌وگوهای خصوصی دانسته است.

در نمونه‌ای دیگر، استودیوهای Seneda & Abrucio و PlayType قلمی با نام ShieldFont عرضه کرده‌اند. این قلم نیمی از کلمات محتوایی، مانند اسم‌ها، افعال و صفت‌ها، را در کد منبع با واژه‌های تصادفی جایگزین می‌کند. طبق متن منبع، بیش از ۹۰ درصد متن‌های نامفهومِ خروجی توسط فیلترهای کیفی هوش مصنوعی رد می‌شوند.

اریک لو همچنین گفته است که این پروژه ابتدا به‌عنوان کاوشی درباره تلاقی هوش مصنوعی و تایپوگرافی آغاز شد، اما افزایش آگاهی درباره دسترسی و توانمندی‌های روبه‌رشد هوش مصنوعی نیز از اهداف آن بوده است. به گفته او، واکنش‌ها نشان می‌دهد افراد زیادی از حضور گسترده هوش مصنوعی خسته شده‌اند و به‌دنبال راهی برای دفاع از خود در برابر این فناوری هستند.