سرقت ادعایی ۶٫۳ میلیارد دلاری از بایننس؛ ردپای TraderTraitor

هکرهای کره شمالی که احتمال می‌رود به گروه TraderTraitor مرتبط باشند، ظاهراً دیروز موفق شده‌اند ۶٫۳ میلیارد دلار دارایی را از بایننس سرقت کنند. اهمیت این حمله فقط به مبلغ ادعاشده محدود نیست؛ روش احتمالی آن نشان می‌دهد که آلوده‌شدن سیستم امضاکننده می‌تواند حتی بدون سرقت مستقیم کلید خصوصی، امنیت یک کیف پول را به خطر بیندازد.

#نکات کلیدی

• مبلغ سرقت ادعایی از بایننس ۶٫۳ میلیارد دلار عنوان شده است.
• عاملان حمله به احتمال زیاد هکرهای کره شمالی و گروه TraderTraitor بوده‌اند.
• گفته شده کامپیوتر یکی از مهندسان DevOps برای اجرای حمله آلوده شده بود.
• حدود نیمی از دارایی‌ها که به‌صورت تتر، Circle، ریپل و Arbitrum بود، فریز شد.
• مهاجمان احتمالاً سامانه امضاکننده را به تأیید تراکنش موردنظر خود وادار کرده‌اند.

#حمله از مسیر کامپیوتر مهندس DevOps

در این حمله ادعایی، مهاجمان با آلوده‌کردن یکی از کامپیوترهای متعلق به یک مهندس DevOps توانسته‌اند عملیات سرقت را پیش ببرند. جزئیات بیشتری درباره چگونگی آلودگی این کامپیوتر یا مراحل دقیق نفوذ مطرح نشده است.

این بخش از ماجرا برای شما مهم است، چون نشان می‌دهد امنیت دارایی‌های دیجیتال فقط به نگهداری از کلید خصوصی خلاصه نمی‌شود. سیستمی که تراکنش را آماده، بررسی یا امضا می‌کند نیز می‌تواند به یکی از نقاط حساس حمله تبدیل شود.

#سرقت بدون دسترسی مستقیم به کلید خصوصی

برای انتقال دارایی از یک کیف پول، مهاجم همیشه مجبور نیست کلید خصوصی را مستقیماً سرقت کند. اگر او بتواند سیستم امضاکننده را طوری تحت تأثیر قرار دهد که تراکنش دلخواهش را معتبر تشخیص دهد و تأیید کند، ممکن است در نهایت به همان نتیجه یعنی انتقال غیرمجاز دارایی برسد.

احتمال داده شده که در این سرقت نیز از چنین روشی استفاده شده باشد. در این سناریو، کلید خصوصی لزوماً از سامانه خارج نمی‌شود، اما فرایندی که از آن برای امضای تراکنش استفاده می‌کند، به صدور یک تأیید ناخواسته وادار می‌شود.

#فریزشدن بخشی از دارایی‌ها

طبق اطلاعات موجود، حدود نیمی از دارایی‌های سرقت‌شده به‌صورت تتر، Circle، ریپل و Arbitrum بوده و فریز شده است. جزئیات دقیق میزان دارایی مسدودشده در هرکدام از این موارد یا وضعیت باقی‌مانده دارایی‌ها مشخص نیست.

#جمع‌بندی

اگر جزئیات این حمله تأیید شود، ماجرای بایننس بار دیگر اهمیت محافظت از کل زنجیره امضا، نه فقط کلید خصوصی، را نشان می‌دهد. آلودگی یک سیستم مورد اعتماد می‌تواند مهاجم را به نتیجه‌ای برساند که از نظر انتقال دارایی، تفاوت چندانی با در اختیار گرفتن مستقیم کلید ندارد.